|
WAŻNE ARTYKUŁY
PROZDROWOTNA DIETA
Fundamentalnym warunkiem
zdrowia jest wdrożenie zasad zdrowego odżywiania
zapewniającego dostarczenie organizmowi przeszło 60
substancji odżywczych, występujących w ośmiu wyraźnie
wyróżniających się grupach:
1. Białka – 18
aminokwasów, z czego połowa to aminokwasy egzogenne, których
ludzki organizm nie wytwarza, więc muszą być systematycznie
dostarczane z pożywieniem
2. Tłuszcze – nasycone i
nienasycone kwasy tłuszczowe, wśród których znajdują się
kwasy tłuszczowe omega – 3, mające właściwości podobne do
witamin, więc ich niedobór wywołuje specyficzne objawy
niedoboru.
3. Cukry – węglowodany,
który ludzki przewód pokarmowy może strawić do postaci
cukrów prostych (glukozy lub fruktozy).
4. Witaminy – 13
substancji niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania
organizmu, których niedobór wywołuje specyficzne objawy
niedoboru.
5. Substancje witamino
pochodne (fito estrogeny, flawonoidy, fitosterole,
amigdalina, zwana witamina B17, kwas pangamowy, zwany
witaminą B15) – grupy substancji w działaniu podobne do
witamin, których niedobór nie wywołuje specyficznych objawów
niedoboru, ale są korzystne dla prawidłowego funkcjonowania
organizmu, szczególnie systemu odpornościowego.
6. Organiczne sole
mineralne – 22 minerały w postaci przyswajalnych jonów,
których niedobór wywołuje specyficzne objawy niedoboru.
7. Błonnik – rozpuszczalny
w wodzie (pektyna) i nie rozpuszczalny w wodzie celuloza: 2
rodzaje węglowodanów niestrawnych dla ludzkiego przewodu
pokarmowego.
8. Woda – niezbędna do
życia ciecz tworząca płyny ustrojowe.
Wbrew obiegowej opinii,
człowiek nie składa się z tego, co zjada. Ludzki organizm
składa się z tego, co wchłania, gdyż sporą część zjedzonego
posiłku po prostu wydalamy ze stolcem. To też, choć jest to
warunek sinequanon zdrowia, prawidłowe odżywienie nie
gwarantuje, że organizm z pożywienia pozyska wszystkie
potrzebne substancje, zaś nie potrzebne nie wnikną doń w
sposób nie kontrolowany, lecz zostaną wydalone jako stolec.
Zależy to od sprawności przewodu pokarmowego, którego
zadaniem jest trawinie zjedzonego posiłku, czyli rozkład na
proste substancje chemiczne, przy użyciu soków i enzymów
trawiennych, gdyż tylko w tej postaci składniki pokarmowe
(po wchłonięciu) mogą być przez organizm przyswojone, tj,
wykorzystane na potrzeby metabolizmu. W tej sytuacji, gdy
organizm wchłania tylko potrzebne mu substancje, a pozostałe
– zbędne i szkodliwe wydala, nie musimy poszukiwać nie
istniejącej już zdrowej żywności. Możemy odżywiać się
normalnie – żywnością dostępną dla ogółu, a nie garstki
wybrańców uprawiających własne pola, hodujących zwierzęta,
lub bogaczy mających środki finansowe na zakup takiej
żywności. Nie można też pominąć jeszcze jednej istotnej
funkcji, przewodu pokarmowego, a mianowicie hodowli bakterii
acydofilnych zasiedlających środowisko jelita grubego, które
z błonnika pokarmowego produkują wszystkie witaminy, oprócz
C. nie prawidłowe odżywianie oparte na produktach
oczyszczonych z błonnika stwarza w jelicie grubym warunki
nieprzyjazne dla bakterii acydofilnych. Także zażywanie
antybiotyków przeciwbakteryjnych powoduje wyniszczenie tych
bakterii. Wówczas wytwarza się środowisko przyjazne dla
odpornych na antybiotyki przeciwbakteryjne drożdżaków
Candida albicans, które preferują podłoże bogate w cukry
proste, pozbawione błonnika, szczególnie celulozy.
Zdominowanie środowiska jelita grubego przez drożdżaki
nazywa się drożdżycą jelita grubego. Jest to stan, w którym
ilość drożdżaków zasiedlających masy kałowe jest tak duża,
że zużywają wszystkie cukry proste na własne potrzeby, nie
dopuszczając tym sposobem do odrodzenia się prawidłowej
flory bakteryjnej jelita grubego, nawet przy dostatecznej
podaży błonnika w pożywieniu. Ten stan rzeczy, jest nie
korzystny nie dlatego, że drożdżaki jako drożdże, powodując
fermentacje alkoholową cukrów, wywołują wzdęcia i
spowodowane nimi „wyciskanie” gazów przez ściany jelita, a
zatem przyczyniają się do wzrostu toksemii organizmu, ale
także dlatego, że niedobór witamin produkowanych przez
bakterie acidofilne wpływa na powstanie w organizmie komórek
nie w pełni wykształconych, podatnych na infekcje
pasożytami, głównie grzybem – pasożytem Candida albicans.
Żadnym rozwiązaniem problemu nie jest tak zwana
suplementacja probiotykami zawierającymi bakterie
probiotyczne, które jako twory sztuczne wyprodukowane w
fabryce proboityków, nie są w stanie przetrwać w naturalnych
warunkach jelita grubego, nie mówiąc już o konkurowaniu z
doskonale przystosowanymi doń drożdżakami Candida albicans,
zaś konieczność długotrwałego podawania owych probiotyków
najlepiej potwierdza fakt, że jest to działanie doraźne. A
przecież w naszym interesie, leży stworzenie bakteriom
acidofilmym dogodnych warunków do zasiedlenia jelita
grubego, będącego ich naturalnym środowiskiem. Aby przerwać
ten zaklęty krąg, należy radykalnie ograniczyć ilość
drożdżaków zasiedlających jelito grube. Można to uzyskać
metodą medyczną stosując antybiotyki czy inne środki
grzybobójcze ale ze względu na poważne skutki uboczne metoda
ta nie jest godna polecenia. O wiele skuteczniejsze jest
„zagłodzenie” drożdżaków dzięki zastosowaniu rozumnej diety
– takiej, która nam zaszkodzi jak najmniej, zaś efekty
pozytywne będą jak największe.
1. Drożdżyca jelita
grubego. Objawy drożdżycy jelita grubego są specyficzne, a
więc łatwo je zdiagnozować we własnym zakresie i na tej
podstawie podjąć decyzję o przeprowadzeniu diety.
Do typowych objawów tego
schorzenia należą:
- silne gazy i wzdęcia całego brzucha z wrażeniem pełności
nawet w czasie głodu.
- nie określone boczne bule jamy brzusznej sięgające od dołu
biodrowego do podżebrza.
- charakterystyczny stolec – na początku twardy czop, za
którym pojawia się wodnista, brązowa, cuchnąca biegunka.
- częste wydalanie cuchnących gazów (wiatrów)
- „delikatny żołądek” objawiający się biegunką po zjedzeniu
pewnych „szczególnych” produktów żywnościowych, które u
innych osób żadnych negatywnych reakcji nie wywołują
- kruczenie, tj, głośne przelewania i bulgotania w jelitach
- nieprzyjemne, nieokreślone parcie na stolec, występujące
tuż po wypróżnieniu, mogące utrzymywać się kilka godzin
- pieczenie w rejonie odbytu poddaniu stolca, z objawami
zapalenie śluzówki odbytu oraz tendencją do hemoroidów.
Trzeba zaznaczyć, że choć
sprawcą wymienionych objawów jest drożdżak Candida albicans,
to nie można zakładać, jak robi to medycyna, że jest on
patogenem. Drożdżaki Candida albicans są z nami związane
ewolucyjnie, więc ich naturalnym środowiskiem jest nasze
jelito grube, zaś stan patologiczny zwany drożdżycą jest
jedynie odzwierciedleniem błędów żywieniowych popełnianych
przez nas samych.
|
